ادرار یکی از مایعات بیولوژیکی بدن است که به آسانی به دست می آید و به اسانی روی آن می توان آزمایش انجام داد.
تمامی مواد زاید و اضافی که در بدن وجود دارند ، در ادرار هم دیده می شوند.برای نمونه بسیاری از سموم و ترکیبات اضافی در بدن مانند گلوکز در مواردی مانند دیابت در ادرار هم دیده می شود و هر یک بیان گر یک زنگ خطر در بدن هستند.
آزمایش هایی که روی ادرار انجام می شود ، به دو دسته ی کلی تقسیم می شوند:کمی و کیفی.
در آزمایش های کیفی چیزی که مورد بررسی قرار می گیرد معمولاً بو و رنگاست.(اگه حال کردین،می تونین مزه اون هم بررسی کنین،ما که امتحان نکردیم،شما می خواهید امتحان کنید،شاید خوشمزه باشه،پشیمون نمی شین!!!!!!!!!ـالبته خیلی معذرت می خوام،با شما نیستم ،با شما هم!!! نه شما نه !!! اون یکی!!! ای بابا !!! این چیزهارو باید بدین به دشمنتون بخوره!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!)
میزان اسیدیته ی ادرار در حدود 7 است و رنگ آن باید زرد کهربایی باشد.هرگونه انحراف از این موارد می تواند به دلیل وجود ماده ی خاصی در ادرار باشد. برای نمونه وجود ترکیباتی مانند بیلیروبین در ادرار باعث تیرگی رنگ ادرار می شود که این می تواند به معنای یرقان انسدادی باشد.
در ادرار یک سری ترکیبات همیشه هستند،مانند آب و اوره کراتین و کرآتنین و اسید اوریک.هر یک از این ها درصد ویژه ی خود را دارند و در صورت دیدن هر گونه افزایش یا کاهش هر گونه از این ها به معنی یک بیماری است.
برای آزمایش های ادرار می توان از نوار ادرار استفاده کرد.نوار ادرار دارای یک سری بالشتک هایی است که روی آن ها ترکیباتی قرار دارد که با ادرار واکنش می دهد و رنگ خاصی می یابد.
برای بررسی وجود پروتیین در ادرار می توان از سولفوسالیسیلیک اسید استفاده می شود که پروتیین ها را رسوب می دهد.
اساس کار آن به این صورت است:
در صورت دیدن رسوب سفید می توان در مورد وجود پروتئین اظهار نظر کرد.
برای به دست آوردن دانسیته ی ادرار از دستگاهی به نام رفراکتومتر استفاده می شود.شیوه ی استفاده از آن به این گونه است که در عدسی آن سه خط کش دارد .برای خواندن دانسیته باید در آغاز در آن مقداری آب مقطر ریخت.سپس فاصله ی میان روشن و تاریک آن روی صفر خط کش وسط قرار گیرد.پس از آن مقداری ادرار روی دستگاه می ریزیم . سپس عدد روی خط کش سمت راست را برای دانسیته ی ادرار می خوانیم.
- تئوری و اساس کار:
با آغشته شدن نوار ادرار به نمونه ، روی هر یک از بالشتک های آن با ترکیبات موجود در ادرار ف یک سری واکنش هایی رخ می دهد و هر یک از آن ها به یک رنگ خاص دیده می شوند، که این ها هر یک می توانند بیانگر وجود یک ترکیب خاص در خون باشند.
- نکات ایمنی در این آزمایش:
1) مواظب باشید دست های خود را به ادرار آلوده نکنید.
2) پس از انجام آزمایش ، لوله ها را در سطل زباله بیندازید.
3) حتماً پیش و پس از استفاده از فراکتومتر آن را پاک کنید و از عدم تشکیل حباب در آن مطمئن شوید.
بررسی:
مقدار اسیدیته ی قابل سنجش ادرار ، به رژیم غذایی بستگی دارد. مقدار آن در اثر مصرف غذاهای اسید زا مانند گوشت و شیر و تخم مرغ زیاد و در پی خوردن غذاهای باز زا ، مانند سبزی و میوه ، کم می شود.همچنین اسیدیته ی ادرار در پی ماندن بیش ا ز حد ، کاهش می یابد؛ زیرا در پی فعالیت آنزیم اوره آز باکتری ها ، اوره تجزیه می شود و به آمونیاک تبدیل می شود.
خوب حالا ما رنگ و خواص فیزیکیشو بدست آوردیم.فقط مزه ی آن را واگذار می کنیم به خودتون!!!
البته گفتم که خوردنشو واگذار کنید به دشمناتون!!! البته یه وقت من که خدای ناکرده دشمنتون که نیستم!!! نه !!!جون عزیزم که من دوستتونم!!!
البته حالا که اومدمو اینجا اینو نوشتم ،اینم بگم که شمارو به خدا دعا کنین این امتحانا به خوبی پاس بشه.... از جمله این امتحان فیزیک که همین الآن از اون پا می شم و میام!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!